Kittiya 的个人资料¨ﾟﾟ･*:｡o○☆ﾟ+｡*ChaMaNow ◕...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
¨ﾟﾟ･*:｡o○☆ﾟ+｡*ChaMaNow ◕‿-｡☆ﾟ+｡Ｙ⌒Ｙ ﾟ3月30日 ชีวิตที่เติบโต กลับมาอ่านบล็อคตัวเอง ก็รู้สึกแปลกดีนะ... รู้สึกว่าตอนนั้นคิดมากไปทำไม...ตอนนั้นเราเด็กเกินไปหรือเปล่า หรือตอนนี้เราโตขึ้น มีอะไรให้คิดเยอะขึ้น เรื่องพวกนี้ดูเป็นเรื่องเล็กน้อยจังเลย... เวลาผ่านไป... หลายสิ่งหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิตให้จดจำเรื่องดีๆ และให้อยากลืมเรื่องเลวร้าย... เราได้รับรู้่ว่าการอยู่อย่างมีความสุข คือการไม่คาดหวัง และการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน นั่นคือความสุขที่แท้จริง และสุขอย่างยั่งยืนด้วย การที่เราอยู่นิ่งๆ อย่างมั่นคง ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปก็ตาม ทำให้ชีวิตเรามีเวลาพอที่จะหยุดคิดวางแผนชีวิตเพื่อก้าวเดินต่อไป ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องไปเสียเวลาชีวิตกับเรื่องที่มันห้ามไม่ได้ ความรัก...ที่ยั่งยืน คือความเข้าใจกัน รถึงเราจะไม่เคยมีอะไรที่ตรงกัน เหมือนกัน..ตั้งแต่แรกเริ่มคบกัน แต่เราก็อยู่ด้วยกันได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนชีวิตตัวเองเลยซักนิด เพียงแค่...เราปรับตัว ทำความเข้าใจอีกฝ่ายทีละนิด.. ทีละนิด เรียนรู้...ความผิดพลาด แำก้ไขไม่ให้เกิดขึ้นอีก ..... จนกระทั่ง.................... ทุกๆ อย่างที่เราทำมันก็จะซึมซัมเ้ข้ามาอยู่ในชีวิตเราจนเกิดเป็นความเข้าใจว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง โดยที่เราไม่ต้องทุ่มให้ความสำคัญ เปลี่ยนแปลงตัวเองมากๆ เพียงแค่ครั้งเดียว เพราะมันเหนื่อยมาก.... และมันจะยิ่งเป็นผลร้ายต่อตัวเราอีกด้วย้ การเป็นผู้ให้ก็เหมือนกัน...ฉันรู้สึกมีความสุขมาก ที่ได้ทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก ทุกครั้งที่ได้ให้ ได้เห็นรอยยิ้ม..จะมีความสุข มันมีความหมายมากกว่า การได้รับซะอีก ฉันดีใจที่ฉันเข้าใจชีวิต เข้าใจความรักมากขึ้น ถึงจะมีบางครั้งที่มีบางสิ่งที่ยังไม่เข้าใจ... แต่ทุกอย่างก็ดีขึ้นเรื่อยๆ สามารถปรับตัว ปรับชีวิตจิตใจ ให้มีความสุขมากกว่าที่จะทุกข์ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว.....(^-^) 1月24日 ...ในตอนนี้ตอนที่เรารู้สึกแย่..เค้าจะรู้สึกบ้างมั๊ยนะ จะห่วงเราบ้างมั๊ยนะ
เค้าก็คงไม่รู้สึกอะไร ไม่รู้สึกอะไรเลย
เค้าก็มองเรามันก็แค่ผู้หญิงคนนึงที่บ้าไปก็เท่านั้น หาเรื่องมาให้ตลอด
เอาสิ่งไม่ดีมาหนักใจเค้าเสมอ
วันนี้เรารู้สึกเจ็บปวดมากๆ ไม่รู้ทำไม
แค่รู้ว่าคนที่รัก ไม่เป็นห่วง ไม่สนใจ แค่นี้เองเหรอ รู้สึกได้ขนาดนี้
ร้องไห้แบบนี้แล้วเค้าเคยสนใจมั๊ย ก็ไม่....
เราร้องไห้ เค้าสนใจที่จะทำให้เรารู้สึกดีและหยุดร้องไห้บ้างมั๊ยนะ
เราไม่อยากเป็นคนที่มีความสำคัญแค่ชั่วคราว
ถ้าไม่ให้ความสำคัญ ก็ช่วยไม่ให้ความสำคัญให้ตลอดไปเลยได้มั๊ย
เราจะได้เลิกรัก....ซะที
พอทีได้มั๊ย กับการฝืนทำ เราไม่ต้องการ
เพื่ออะไรกันนะ
อยากเรียนจบ
จะได้ไปไกลๆ ไกลจากเค้าอย่างที่เค้าอยากให้เป็นไง
ในเมื่อทุกวันนี้มันก็เหมือนวิ่งไล่ตามอยู่ข้างเดียวอยู่แล้วนี่นา
ถอยออกมาเลยดีกว่า
แต่ทำยังไงถึงจะทำได้ ทำยังไง
เดี๋ยวก็ต้องกลับไปอีก ....เหมือนเดิม
มาร้องไห้แล้วได้อะไร ในเมื่อเค้าไม่รับรู้
............สุดท้ายก็วนมาทีเดิมอยู่ดี
12月31日 ความรู้สึกของเด็กเบญจมฯวันนี้เป็นวันสิ้นปีแล้ว พรุ่งนี้ก็ขึ้นปีใหม่แล้วสินะ รวดเร็วจริงๆ เวลา 1 ปีที่ผ่านมา มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างในชีวิต?
มันช่างมากมายเหลือเกิน บางเหตุการณ์เป็นเรื่องที่น่าจดจำ แต่บางเหตุการณ์ก็เป็นสิ่งที่ไม่น่าจดเท่าไหร่
แต่ก็เก็บไว้เป็นบทเรียนไม่ให้เกิดขึ้นอึก....
เมื่อวานได้ไปเลี้ยงรุ่นกับเพื่อน 6/5 เบญจมราชูทิศ รู้สึกดีมากๆ
บางคน..ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่จบม.6
บางคน..เจอกันบ่อย เพราะเรียนที่เดียวกันแต่ก็ยังไม่หายคิดถึง
บางคน..เจอแต่ในเอ็มแต่ไม่ได้คุย
กลับมาเจอกันอีก เหมือนความทรงจำเก่าๆ กลับคืนมา ระหว่างทางที่นั่งรถไป
ก็เห็นถนนหนทางของบ้านเกิด ก็อดคิดถึงตอนเรียนอยู่ที่นี่ไม่ได้
คิดถึงภาพที่นั่งเรียนด้วยกัน ไปงานกีฬาสี งานครบรอบ 90 ปีโรงเรียนที่ลีลาศกัน
บรรยากาศในห้องคอม สนามบาสที่พวกเราชอบไปนั่งเล่นกันตอนอ.ไม่ได้สอนพละ
ยังจำได้แม้กระทั่งบรรยากาศวันสุดท้ายที่พวกเราปัจฉิมนิเทศ และกระโดดกอดคอถ่ายรูปกัน
วิ่งไปถ่ายตรงมุมตึกนู้นตึกนี้.... เป็นวันสุดท้ายที่พวกเราประมาณ 50 ชีวิตอยู่กันครบ
แต่เมื่อวานนี้มากันเยอะมาก รู้สึกคิดถึงเพื่อนๆ มากเลยนะ ถึงจะเดินไปคุยไม่ครบทุกคน
แต่แค่เห็นหน้าก็รู้สึกดีใจแล้ว
เหมือนเราแก่แล้วเลยแฮะที่มานั่งรำลึกถึงความหลัง ย้อนหลังกลับไปหกปีได้มั๊งเนี่ย อิอิ
ยังไงชีวิตก็ยังต้องเดินหน้าต่อ กลับไปกรุงเทพก็ต้องหันหน้าสู้กับงานที่รออยู่ต่อไป
เลือกทางเดินแล้วนี่นะ ต้องรับผิดชอบ แล้วก็อยู่กับมัน ทำให้ดีที่สุด
10月11日 งาน งาน งาน และงานดีใจจริงสอบ Leadership เสร็จซะที ไม่เคยเรียนวิชาไหนโหดเท่าวิชานี้เลยยอะ
สาเหตุของความยากก็คือ หนังสือที่ใช้เรียนมันเป็นภาษาอังกฤษนี่เอง งานก็เยอะ
สอบก็โหด ทำก็ไม่ทัน (ทำไรได้บ้างเนี้ย 555) เมื่อวานสอบเสร็จสามทุ่มกว่าก็เสวนา
เรื่องข้อสอบกับเพื่อนถึงสี่ทุ่มกว่าจะถึงบ้านฝนตก น้ำท่วม ห้าทุ่มพอดี หุๆ
เหลือสอบ PMS อีกวิชาเดียวก็จะสอบเสร็จแล้ว เทอมนี้ แต่ยัง....
แค่สอบเสร็จไม่ได้หมายความว่าจะว่าง 555 ต้องทำรายงาน PMS ส่งอีก
ต่อด้วยซิมโพเซียม เซ็ง...หุหุ
แต่ Leadership บอกว่า งานที่ยากจะทำให้คุณเก่งขึ้น (แต่กว่าจะเก่งเหนื่อยชะมัด T-T)
ไม่น่าเชื่อเลยว่าเราจะผ่านงานหฤโหดของแต่ละวิชาเทอมนี้ไปได้ พอสอบเมื่อวานเสร็จ
ถึงแม้จะเหลืออีกวิชานึงแต่ก็โล่งไปเยอะเลย เหมือนยกก้อนหินออกไปจากหัว
เหลืออีกเทอมนึงยังไม่รู้จะเป็นไง ถ้าลง Compensation ก็จะมีงานล่วงหน้าก่อนเปิดเทอมอีก
สรุปแล้วเทอมนี้จะไม่ให้ช้านว่างเลยช่ายม๊ายยย แง...
แล้วก็ต้องทำสารนิพนธ์อีก หัวข้อกก็ยังไม่ได้คิด ... เจริญ
จะจบแล้วเหลืออีกไม่ถึงปีด้วยซ้ำ ต้องพยายามกันต่อไปละนะ ที่พล่ามมาข้างบนนี้
แบบว่าเก็บกดมาทั้งเทอมแต่ไม่มีเวลามาเขียนอ่ะ ตอนนี้เริ่มว่าง (หาเวลามาว่างมากกว่า)
ก็เลยได้ระบายใน space ตัวเองซะทีหุหุ...... 9月23日 T-Tมันก็แปลกดีนะ แค่คิดว่าเป็นพี่น้องกัน กลับทำให้ความงี่เง่าจางหายไปได้ในพรีบตา...
แต่สิ่งที่ไม่เคยจางหายจากความคิดเรา คือความห่วงใครคนนั้นอีกแล้ว
อดไม่ได้ที่จะมองหน้าเค้า แล้วก็คิดว่าตอนนี้เค้าจะต้องการอะไรบ้างนะ เราจะสามารถช่วยอะไรเค้าได้บ้าง
เป็นแบบบนี้ทุกที..... แต่คราวนี้ มันเจ็บอยู่ลึกๆ เมื่อเราไม่มีสิทธิที่จะดูแลเค้าได้เต็มที่อีกแล้ว
เจ็บที่ต้องเห็นหน้ากันเกือบทุกวันโดยที่ รู้เต็มอกว่า มันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว
เจ็บที่ต้องอยู่ใกล้เค้าโดยที่เรา ต้องห้ามใจตัวเอง ไม่ให้เข้าไปใกล้เค้ามากเกินไป
เจ็บที่ต้องรู้สึกน้อยใจ แต่ก็ไม่มีสิทธิเรียกร้องอะไรทั้งนั้น
แต่แบบนี้เราคิดว่ามันดีกว่าเดิมมาก สบายใจมากขึ้น ที่ไม่ต้องทำให้เค้าต้องเสียใจอยู่บ่อยๆ
เค้าจะรู้สึกคิดถึงเราบ้างรึป่าวนะ แต่ก็ช่างเถอะ เราไม่มีสิทธิอะไรทั้งนั้น จำเอาไว้
แต่เค้าก็ยังดูแลเราเหมือนเดิม ทำทุกอย่างเหมือนเดิม แค่นี้ก็ดีเกินพอแล้ว
นึกถึงวันที่ผ่านมา
นึกถึงวันที่เริ่มชอบ เริ่มรู้จัก เริ่มสนิท เริ่มผูกพัน และเริ่มรัก แต่มันก็รักเค้าข้างเดียว
เราไม่เข้าใจเลยว่าทำไม เราสองคนถึงคบกันได้ ทั้งๆ ที่มีแค่ฝ่ายเดียวที่...รัก
เราอาจจะคบกันด้วยความผูกพันก็ได้ จริงๆ แล้ว เราอาจจะไม่ได้รักเค้าก็ได้
เพราะเราเพิ่งคิดได้ว่า...
รัก...คือการไม่ครอบครอง
รัก...คือการเข้าใจในความเป็นตัวตนของเค้าและยอมรับได้
รัก...คือการให้โดยที่ไม่หวังว่าเค้าจะทำดีตอบกลับมารึเปล่า
แต่ที่ผ่านมาเราทำไม่ได้เลยซักข้อ อย่างนี้เหรอ ที่เราพูดแล้วพูดอีกว่ารักเค้า
บางทีเราอาจจะเกิดมาเป็นพี่น้องกันก็ได้ ไม่ได้เกิดมาเพื่อจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต
มันฝืนไม่ได้จริงๆ แต่เราก็ยังแอบหวัง ซักวันถ้าเราเข้าใจเค้ามากพอกว่านี้ อะไรๆมันอาจจะดีกว่าเดิมก็ได้
7月17日 กี่วันแล้วกี่วันแล้วนะที่เราถอยออกมา มันก็ดีเหมือนกัน ดีไปอีกแบบ สุขไปอีกแบบ
อดห่วงใครคนนั้นไม่ได้ ต้องเจอกันเกือบทุกๆ วัน แต่ก็จะพยายามทำดีกับเค้าให้ถึงที่สุด
ไม่รู้ว่าทำไม ไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร แต่ก็อยากจะทำ
ดี..ที่เค้าก็ยังห่วงเราเหมือนเดิม แต่เค้าก็มีคนอีกคนที่ต้องห่วง บอกกับตัวเองว่า ไม่เป็นไร แค่นี้เอง
บอกกับตัวเองในทุกๆวันว่า แค่พี่น้อง และซักวันเราต้องคิดแค่นั้นจริงๆ ให้ได้
ก้าวออกมาได้แค่นี้ก็ยังทำได้แล้วเลยนี่นา บางครั้งเราอาจจะเจ็บปวดบ้าง
แต่มันก็ดีที่เราทำอะไรดีๆ ให้ใครซักคน ถึงเสียใจแต่ก็ไม่เสียดายในสิ่งที่ทำให้เค้า
ฟังเพลงนี้อยู่พอดี....โอ..เจ็บบบบบบ ฮือๆ
ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ
เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
ในความฝันของเธอแค่ผ่านมาแล้วผ่านไป.........แง้........เจ็บ
6月30日 แค่คนอีกคนฉันไม่เคยคิดเลย ว่ามันจะถึงวันนี้วันที่ฉันตัดสินใจ....ตัดใจ
ฉันรู้ดีว่ามันคงไม่ง่ายนักกับการตัดสินใจในครั้งนี้ ฉันอ่อนแอเกินไปที่จะอดทน ช่วงเวลานั้นที่ผ่านมา ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ แต่เธอ....คงไม่เคยรับรู้ว่าฉันมีความสุขมากแค่ไหนที่ได้อยู่ใกล้เธอ วันนี้เอง...วันที่ฉันรู้ตัวว่าฉันรู้สึกกับเธอมากแค่ไหน ตรงที่แค่ฉันคิดว่า..มันยากที่จะไปจากเธอ ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอมาก เพราะฉันต้องร้องไห้ และทรมานใจอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ เช้าวันนี้มันช่างทรมานสำหรับจิตใจของฉัน วันแรกกับการเริ่มต้นความคิดใหม่ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำได้แค่ไหน หรือทำได้รึเปล่า แต่ฉันจะพยายามทำ เท่าๆ กับที่ฉันเคยพยายามอดทน และทำทุกๆ อย่างเพื่อเธอ ฉันยังจดจำวันเวลาเหล่านั้นได้เสมอ
เวลาเหล่านั้น...ที่เธอเห็นความสำคัญของฉันมากที่สุด ตอนนี้มันคงเป็นไปไม่ได้อีกแล้วใช่ไหม ฉันรู้ตัวดี ฉันรู้สึกเสมอว่า เธอไม่มีความสุขที่ได้อยู่กับฉัน ความรู้สึก คำพูด และการกระทำที่ฉันทำ เธอเคยรับรู้ว่ามันมีความสำคัญบ้างรึเปล่า สิ่งที่เธอเป็นอาจจะไม่ใช่แบบที่ฉันชอบ แต่... ทำไมฉันถึงรักเธอ
นี่เป็นคำถามที่ฉันสงสัยมาตลอดและให้คำตอบตัวเองไม่ได้ซักวัน ทุกวันนี้ฉันไม่มีความสุขอย่างเต็มที่เลยซักวัน ต้องคอยคิดแต่เรื่องเธอ แต่ก็มีความสุขที่ได้รักและทำเพื่อเธอ ฉันรู้ดีว่า ฉันได้พูดสิ่งที่ฉันต้องการและความรู้สึกของฉันกับเธอไปหมดทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว แต่......เธอก็ไม่เคยเห็นว่ามันสำคัญอะไรนัก เวลาที่ผ่านมามันคงให้คำตอบฉันได้ว่ามันเป็นอย่างนั้น เมื่อคืนนี้ฉันตัดสินใจรอ เป็นครั้งสุดท้ายให้เธอเห็นความสำคัญของฉันบ้าง ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลอะไร แต่เธอก็เลือกที่จะทำอย่างนั้น รอ.....แต่มันก็เท่านั้น .....ก็คงเป็นสิ่งที่ดี ที่ฉันจะได้ตัดสินใจได้ซะที ฉันอาจจะเห็นแก่ตัวเกินไปก็ได้ ที่ต้องการความสำคัญจากใครซักคนบ้าง เท่าๆที่ฉันให้ความสำคัญกับคนๆนั้น แต่ฉันก็ไม่เคยเสียใจ และไม่เคยเสียดายที่ได้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ เธอเคยบอกว่า ฉันไม่เคยเขียนอะไรถึงเธอเลย
ตอนนี้ฉันเขียนถึงเธอ......แล้วนะ ไม่รู้ว่าจะได้มาอ่านบ้างรึป่าว แต่อยากให้รู้ว่ามันคือความรู้สึกสุดท้ายที่ฉันอยากจะบอกเธอ เพราะฉันได้บอกเธอมาตลอด แต่...มันก็คงไม่สำคัญอะไร เธอคงไม่รับรู้ มันอาจจะดูตลกที่เวลาคบกันแค่สั้นๆ แต่ฉันรู้สึกกับเธอมากขนาดนี้
แต่ฉันคงรู้สึกมานานแล้ว เพียงแค่ฉันไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง จนมากระทั่งวันนี้ ฉันไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นอย่างไร เวลาที่เราเจอกัน ฉันจะทำตัวแบบไหน
รู้บ้างรึเปล่าว่ามันทรมานมากนะ กับการตัดใจ ฉันไม่รู้ว่านานแค่ไหน แต่มันก็คงจะดีกว่าที่ฉันพยายามจะอดทนกับบางสิ่งบางอย่าง กับการที่เธอไม่เคยเห็นว่า ทุกๆ อย่างที่ฉันเป็น มันไม่มีความหมายอะไรกับตัวเธอเลย... สุดท้าย...ฉันคงเปลี่ยนใจเธอไม่ได้
ถ้าเธอแคร์ฉันสักนิด เธอคงไม่ทำแบบนี้ ฉันรู้ตัวดีว่าไม่ใช่คนที่เธอรัก และก็คงไม่มีวัน ถึงฉันจะอดทน และทำดีกับเธอมากแค่ไหนก็ตาม.... ----------------------------------------------------------------------------------------------- เพลงนี้ช่างตรงจริง.... คงหวังสูงเกินไป
จะให้เธอให้ความสำคัญ ชีวิตฉันมันเพียงฝุ่นดิน เพียงสักครั้งสักครา แค่เธอมาทักทายให้ได้ยิน มองแล้วยิ้มให้กันก็ดีแล้ว บอกกับตัวเองทุกครั้ง ให้ฝันแค่พอประมาณ แค่ให้พอชื่นใจ บอกเอาไว้ว่าควรพอแค่นี้ แค่เป็นอีกคน คนอีกคน คนหนึ่งคน คนที่รักเธอไกลๆ คนที่ไร้ตัวตนในสายตา แค่คนอีกคน เป็นอีกคน คนที่มองอยู่ทางนี้ หวังดีต่อเธอเรื่อยมา ไม่แคร์ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าความสำคัญ พอแล้วมานั่งพิมอะไรไม่รู้ เลิกฟุ้งซ่านได้แล้ว จะคิดมากไปทำไม คิดใหม่....เริ่มต้นใหม่ ตั้งใจเรียน เพื่ออนาคตของเรา... |
|
|||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒
|
|
